De Leegte

Een digitaal vel papier staat voor mijn neus

Helemaal blanco. Leeg.

Geen begin en geen eind, geen verleden en geen toekomst.

Ik typ een eerste letter.

Er is een begin gemaakt.

Een woord verschijnt vol betekenis.

Een concept is geboren.

Ik typ en typ en typ en typ. Meer woorden. Meer zinnen.

En net als met gedachten in het hoofd

Wordt de leegte gevuld met alle woorden en ideeën!

Ik zie de leegte niet meer en volg de woorden.

Gefascineerd door hun betekenis.

Ik creëer werelden en begin er in te geloven.

Ik vervang, herschrijf, verplaats woorden en creëer zinnen.

Het is een verslavend spel geworden en ik ben allang de leegte vergeten.

De oneindige leegte waar niets is en tegelijkertijd alles is.

De leegte tussen de woorden, de ideeën en de gedachten.

Het is er nog steeds. Het gaat niet weg.

Het heeft geen begin en geen eind.

En als ik stop met schrijven. Als ik stop met denken,

Is de levende leegte weer zichtbaar, voelbaar.

Zonder verleden en toekomst.

Neutraal.

Als ik stop met schrijven en denken, creëer ik een eind. The End! Fin!

En geef ik weer ruimte aan de leegte zonder begin en zonder eind,

Zonder verleden en toekomst. De levende leegte.

En de levende leegte zijn wij ook!

d             e                             l               e             e             g             t              e             ,                                             

L                             E                             E                             G                            T                             E             !