Het voeden van onze emoties

Om een brand in stand te houden hebben we bijvoorbeeld hout, lucifer en zuurstof nodig. Als we een van de ingrediënten of condities weghalen kunnen we geen vuur maken.

In ons bewustzijn is er sprake van vasthouden en gehechtheid. Wat we goed vinden, willen we zo houden en wat we slecht vinden houden we ook zo. We houden emoties in stand door ze te voeden. We kunnen op verschillende manier emoties voeden: ze negeren, ze vasthouden, en ze omarmen met een tegenovergestelde emotie. En dat werkt niet. Het maakt de emoties alleen maar sterker.

Alles is geclassificeerd in ons bewustzijn en voordat we het merken hebben we al een oordeel over iets. Tijdens de retraite in Vietnam zei Cuong: Oordelen is verzet. Dat klopt. Als we een emotie willen wegwerken, hebben we een innerlijk conflict. We willen die emotie niet of we willen die emotie te graag! In beide geval is er sprake van ingrijpen en het natuurlijk verloop van dingen verstoren.

Want het leven is toch heel anders. We geloven dat haat slecht is en liefde goed is. Wat we met ons bewustzijn niet merken is dat haat geen vaste kern heeft en liefde ook niet. Dus in essentie is er geen verschil tussen die twee. Alleen vanuit ons bewustzijn is dat moeilijk om te zien. En zonder het te weten voeden we haat met liefde of haat met haat en houden we de boel in stand. Cuong herhaalt iedere keer weer dat we niets hoeven te doen. En dat is veel moeilijker dan we denken! Het is zo aantrekkelijk om iets te doen. Ik kon het merken afgelopen week. Op weg naar mijn moeder voelde ik me ontzettend somber. Ik zag de uitgedroogde bomen en heide langs de weg. Ik zag alle plastic liggen langs de snelweg. Ik zag het gedrag van de mensen achter het stuur. Ik hoorde het nieuws over het milieu…. Ik dacht aan de toekomst van de aarde en wat we achter gaan laten voor de nieuwe generatie en ik vond het verschrikkelijk. Dat gevoel bleef wel een paar uur. Toen Hubert me belde ’s avonds vertelde ik hem hoe somber ik onderweg was en kon dat gevoel weer opwekken toen ik met hem praatte. We hebben gepraat, en hij zag dat ik moe was en weet dat als ik moe ben ik somber kan worden. Er waren condities die maakten dat ik me zo voelde. Net als met een vuur, als je een van de condities weghaalt dooft het vuur vanzelf uit. Ik heb die nacht goed geslapen en de volgende dag zag ik de wereld met andere ogen. Met de ogen van wijsheid die Hubert weer in mij had wakker gemaakt. Dat het klimaat verandert is zeker, maar wat de consequenties zijn is niet zeker. En bovendien, als we condities kunnen veranderen, kan de wereld ook veranderen. Misschien is de eerste conditie die we kunnen veranderen het zoeken naar geluk. Want dat is wat zo veel schade om ons heen verricht.

Terug naar de emoties: in de hartsoetra wordt ons geleerd dat vorm leegte is en leegte vorm is. Dus als we naar emoties kijken zien we dat haat leeg is en dat liefde ook leeg is. Ze zijn leeg van een permanente kern. Er is in feite geen verschil tussen haat en liefde als we diep in die emoties kijken. Daarom wordt ons telkens weer gezegd om niet weg te lopen voor de zogenaamde negatieve emotie en ook niet vast te houden aan de zogenaamde positieve emoties. Ze veranderen vanzelf. Ze gaan terug naar de leegte en nieuwe emoties worden uit dezelfde leegte geboren. Als we op die manier naar emoties kunnen kijken stopt onmiddellijk ons innerlijk gevecht. We stoppen met het voeden van emoties en we kunnen genieten van alle soorten emoties zonder erin gevangen te worden. Dat is ons grootste geluk. Geluk is veel dichterbij dan we denken.