Leven

Ik vind het leven boeiend maar ook verrassend, ongrijpbaar, mooi, fascinerend, magisch, enorm groot,… En terwijl ik dat schrijf weet ik dat het alleen maar woorden zijn. Het leven is er om geleefd te worden. Maar wat is een leven leven? Hoe ervaar ik dat ik leef? Leef ik echt?

Soms ben ik alleen in mijn hoofd, vol gedachten, ideeën en fantasieën. Er komen beelden langs en ik volg ze. Ik fiets in het bos maar in mijn hoofd zie ik mijn kinderen omdat ik op dat moment met mijn gedachten bij hen ben. Ik zie het bos niet meer.

Twee keer per week fiets ik van Exloo naar Borger en dan terug. Iedere keer neem ik me voor om me niet te laten afleiden en alle details van het pad waar ik langs fiets goed op te merken. Door het bos is het 4 km lang en tot nu toe is het me nog niet gelukt om aan een stuk door bij alle details van de weg te blijven. Want, zonder dat ik het zie aankomen, word ik gevangen door iets dat ik gezien heb of door een gedachte en hop, zit ik in mijn hoofd!

In het begin werd ik er chagrijnig van. Ik kon het niet hebben dat ik zo makkelijk afgeleid werd! Maar nu kan ik er om lachen. En vol moed begin ik de volgende keer dat ik daar langs fiets opnieuw. Het gaat steeds beter. Ik zie het als een oefening in oplettendheid. Ik kan steeds langer mijn aandacht bij de omgeving houden. En ik hoef niet morgen 100% aandachtig te zijn. Mijn inzicht is dat ik lang niet altijd aandachtig ben. Gedachten hebben is ook leven. Het is geen probleem. Het is het cadeau van de hersenen! Zolang dat ik weet dat gedachten komen en gaan en niet mijn bezit zijn. Soms is het stil in het hoofd. Ik ben volledig aanwezig met al mijn zintuigen en voel geluk borrelen. Ik voel het leven in het lichaam stromen. Ik voel de adem door de longen gaan, het hart kloppen, de darmen bewegen, het bloed circuleren. Ik leef en dat is prachtig. Geen zorgen over de toekomst of spijt over het verleden. Even niets. En in dat moment is alles aanwezig: het leven in al zijn vormen is in mij aanwezig. In mij zijn rivieren en wateren, bomen en aarde, rots en mineralen, lucht en zuurstof en ruimte waar inzicht kan plaatsvinden. In zulke momenten komen dankbaarheid en liefde naar boven. Liefde voor alles wat leeft en is en de wens dat iedereen en alles geluk mag ervaren. Als ik besef dat ik leef ben ik in verbinding, ik ben gesmolten. De ik is vergeten, alleen het leven blijft.